Η εκλογή της νέας κυβέρνησης έχει φέρει κάποια χαμόγελα αισιοδοξίας σε όσους προσβλέπουν στην έναρξη μιας προσπάθειας δημοσίευσης των δεδομένων του Δημοσίου, ώστε να αρχίσουν να γίνονται ορατά όλα τα οφέλη για τα οποία μιλάμε εδώ και καιρό σε επίπεδο διαφάνειας αλλά και ανάπτυξης.

Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει ταχθεί εδώ και καιρό υπέρ της διαφάνειας και της δημοσίευσης δημόσιων δεδομένων στο Διαδίκτυο. Στη μοναδική ευκαιρία που είχα να του κάνω κάποια ερώτηση, ήταν στη συνέντευξη που οργάνωσε το TVXS με bloggers, οπότε και πήρα την ευκαιρία να τον ρωτήσω για αυτό ακριβώς το θέμα.

Με αφορμή και την απάντηση του Παπανδρέου, θα ήθελα εδώ να μιλήσω για το γενικό πλαίσιο και τη βασική φιλοσοφία που θα πρέπει να έχουν κατά τη γνώμη μου οι κυβερνητικές ενέργειες στην κατεύθυνση της διαφάνειας μέσω της δημοσίευσης των δεδομένων του Δημοσίου στο Διαδίκτυο.

Θα πρέπει πρώτα να κάνω ένα διαχωρισμό στις 2 βασικές επιλογές τις οποίες θα μπορούσε να κάνει μια κυβέρνηση σε αυτή την κατεύθυνση. Η μία επιλογή είναι το να παρέχει η ίδια κυβέρνηση (οι φορείς της για την ακρίβεια) υπηρεσίες πληροφόρησης απευθείας προς τους πολίτες, οι οποίες χρησιμοποιούν τα δημόσια δεδομένα. Μπορεί δηλαδή το υπουργείο Παιδείας να δημοσιεύσει ένα διαδραστικό χάρτη στον οποίο θα φαίνονται τα σημεία στα οποία βρίσκονται τα Δημοτικά σχολεία, τα Γυμνάσια, τα Λύκεια, κ.ο.κ. Αυτή είναι μια απευθείας υπηρεσία πληροφόρησης του Δημόσιου.

Η δεύτερη επιλογή είναι το Δημόσιο να δημοσιοποιεί στο Internet απλά πρωτογενή δεδομένα (raw data) τα οποία για ένα πολίτη στο Διαδίκτυο δεν έχουν πολύ μεγάλη χρησιμότητα (καθώς η εμφάνιση τους δεν είναι φιλική στον απλό χρήστη), αλλά είναι πολύ χρήσιμα σε προγραμματιστές και μικρούς επιχειρηματίες οι οποίοι μπορούν να πάρουν αυτά τα δεδομένα (τα λεγόμενα και machine readable data) και να δημιουργήσουν οι ίδιοι υπηρεσίες με βάση αυτες τις πληροφορίες. Στην περίπτωση του παραπάνω παραδείγματος, το υπουργείο Παιδείας θα δημοσιοποιήσει μια βάση δεδομένων με όλα τα στοιχεία των σχολείων (όνομα, γεωγραφικές συντεταγμένες, καθηγητικό προσωπικό, πρόγραμμα, και ό,τι άλλο) και προγραμματιστές από όλη την Ελλάδα θα μπορούν να δημιουργήσουν τον παραπάνω χάρτη.

Η δεύτερη επιλογή έχει πάρα πολλά και προφανή πλεονεκτήματα.

Το πρώτο πλεονέκτημα είναι ότι ο Δημόσιος τομέας δεν επιφορτίζεται με το καθήκον να φανταστεί τι είδους υπηρεσίες μπορεί να είναι χρήσιμες για τον Έλληνα πολίτη με βάση αυτά τα δεδομένα. Έτσι κι αλλιώς δεν φημίζεται για την καινοτομία και την ευρηματικότητα του, αλλά σε αυτή την περίπτωση αυτό δεν θα έπρεπε να είναι καν η δουλειά του. Ο κάθε Δημόσιος φορέας στα πλαίσια της υπηρεσίας του παράγει μια πληροφορία, και θα είναι εύκολο (ως μέρος της καθημερινότητας του) να δημοσιεύσει αυτή την πληροφορία ως …απλή πληροφορία, και όχι ενταγμένη σε ένα πλούσιο διαδικτυακό περιβάλον.

Οι πολίτες μετά μπορούν να πάρουν αυτή την πληροφορία και, όχι μόνο να τη δημοσιοποιήσουν με ένα φιλικό στο χρήστη τρόπο (π.χ. ένα εύληπτο χάρτη) αλλά και να την “μιξάρουν” με πληροφορίες από άλλους Δημόσιους φορείς. Πολύ εύκολα δηλαδή μπορεί κάποιος να δημιουργήσει το χάρτη μιας περιοχής, για τον οποίο παίρνει δεδομένα από 2 ή 3 διαφορετικά Υπουργεία, και στον οποίο κάποιος μπορεί να δει π.χ. τα σχολεία της περιοχής (υπ. Παιδείας), τα σημεία στα οποία έγιναν εγκληματικές ενέργειες (υπ. Προστασίας του Πολίτη) και τα σημεία στα οποία έγιναν σεισμοί τα τελευταία 30 χρόνια (σεισμολογικό ινστιτούτο). Αυτό δεν είναι κάτι που μπορούμε να περιμένουμε από ένα Δημόσιο φορέα.

Τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι οι Δημόσιοι φορείς δεν πρέπει να παρέχουν υπηρεσίες Διαδικτυακής πληροφόρησης απευθείας προς τους πολίτες. Θα είναι πολύ χρήσιμο πιθανότατα να γίνει και αυτό. Αρκεί να μην δουν τις αντίστοιχες προσπάθειες που θα προέρχονται από πολίτες ως ανταγωνιστικές, με αποτέλεσμα πολλές φορές να γίνουν φειδωλές στην ελεύθερη δημοσίευση των δεδομένων τους. Κάθε υπηρεσία που δημιουργούν οι πολίτες πρέπει να θεωρείται ως ένα ευπρόσδεκτο συμπλήρωμα στην όποια αντίστοιχη προσπάθεια των Δημοσίων φορέων.

Το δεύτερο πλεονέκτημα είναι ότι μια τέτοια διαδικασία (δημοσίευσης πρωτογενών δεδομένων) μπορεί πολύ πιο εύκολα να ενταχθεί στην καθημερινή ροή δουλειάς των δημόσιων υπηρεσιών. Με τον τρόπο αυτό, και με τη σταδιακή επέκταση αυτής της λειτουργίας σε όλο τα φάσμα του Δημοσίου, το κράτος σιγά – σιγά μετατρέπεται σε μια πλατφόρμα διαφάνειας και επιχειρηματικότητας. Δίνει κίνητρα σε πολίτες και μικρούς επιχειρηματίες να δημιουργήσουν υπηρεσίες χρήσιμες στον πολίτη, και να ανοίξουν θέσεις εργασίας που δεν μπορούσαν να υπάρξουν πριν. Δίνει τη δυνατότητα σε κόμματα, κινήσεις πολιτών και ακτιβιστές να βρουν δικές τους χρήσεις διαφάνειας και διαλόγου με αυτά τα δεδομένα.

Το τρίτο προφανές πλεονέκτημα είναι ότι με μια τέτοια στρατηγική υλοποιούμε και ερχόμαστε σε πλήρη ευθυγράμμιση με την κοινοτική οδηγία 2003/98/ΕΚ η οποία από το 2003 κιόλας προτρέπει όλες τις κυβερνήσεις να κάνουν ακριβώς αυτό: να γίνουν πλατφόρμες διαφάνειας και επιχειρηματικότητας προσφέροντας πρωτογενή δεδομένα του δημοσίου ελεύθερα στο Διαδίκτυο. Την οδηγία την έχουμε κυρώσει με νόμο από το 2006 ήδη, αλλά ποτέ δεν την εφαρμόσαμε. Μπορούμε να γίνουμε γρήγορα παράδειγμα προς μίμηση στην Ευρώπη (για πρώτη ίσως φορά) καθώς δεν είναι πολλές οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που έχουν κάνει σοβαρά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση (με την εξαίρεση ίσως της Βρετανίας).

Όπως φαίνεται και στο ερώτημα που έκανα στον Γ. Παπανδρέου, αλλά είναι και προφανές από τα παραπάνω, η υλοποίηση ενός τέτοιου στόχου εξαρτάται άμεσα με την αποδοχή της από τα μεσαία και ανώτερα στελέχη όλων των Δημόσιων φορέων και όχι τόσο πολύ από την πολιτική βούληση ενός υπουργού. Πιστεύω ότι θα είναι πολύ χρήσιμη η δημιουργία μιας ανεξάρτητης αρχής η οποία θα μπορέσει να σπρώξει προς αυτή την κατεύθυνση η οποία είναι κρίσιμης σημασίας για τη Δημοκρατία μας.

Ένας Επίτροπος Δημόσιων Δεδομένων θα μπορούσε να έχει διπλό ρόλο στο να ξεπεραστούν οι αγκυλώσεις του Δημόσιου τομέα. Οπλισμένος με τεχνικά εφόδια (ένα συμβουλευτικό σώμα), ένα νομικό πλαίσιο που τον καλύπτει, αλλά και την απαραίτητη στήριξη από την κυβέρνηση, θα μπορούσε αφενός να βοηθήσει (όπου χρειάζεται) τους επιμέρους κρατικούς φορείς (υπουργεία, οργανισμούς) να δημιουργήσουν τις τεχνικές υποδομές που απαιτούνται για την επίτευξη του στόχου, και από την άλλη να πιέζει τους ίδιους φορείς να προχωρήσουν όπου παρατηρούνται καθυστερήσεις και δυσλειτουργίες. Ο Επίτροπος Δημόσιων Δεδομένων θα εκδίδει τακτικές (π.χ. τριμηνιαίες) δημόσιες αναφορές για την πορεία υλοποίησης των στόχων διαφάνειας που έχει θέσει, ενώ θα μπορούσε να ενθαρρύνει τους πολίτες στη δημιουργία υπηρεσιών βασισμένων στα Δημόσια Δεδομένα, συμμετέχοντας σε συνέδρια, ημερίδες, ή διαγωνισμούς όπως συμβαίνει σε πολλές χώρες του κόσμου.

Σε όλο το Δυτικό κόσμο η αξιοποίηση από τις κοινωνίες των πληροφοριών του Δημόσιου τομέα είναι από τις μεγάλες προκλήσεις της νέας δεκαετίας, και με τα σωστά βήματα έχουμε την ευκαιρία να μπούμε σε αυτή την προσπάθεια σαν ισότιμοι συνομιλητές με τα πιο προηγμένα κράτη, κάτι που δεν μας συμβαίνει και τόσο συχνά.

Ας ελπίσουμε ότι θα συμβεί…

Προχθές Δευτέρα 27 Απριλίου ο υπουργός Εσωτερικών Πρ. Παυλόπουλος εξέδωσε εγκύκλιο προς τις δημόσιες υπηρεσίες, η οποία τις υποχρεώνει να δημιουργήσον μια νέα ιστοσελίδα (ενταγμένη στην ιστοσελίδα του φορέα τους) η οποία θα ονομάζεται “εφημερίδα της υπηρεσίας” και στην οποία θα δημοσιεύονται μια σειρά από δημόσια έγγραφα στα οποία μέχρι τώρα οι πολίτες δεν είχαν πρόσβαση.

Όπως αναφέρει η εγκύκλιος

Η διαδικτυακή αυτή τοποθεσία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ενιαίο σύστημα αναφοράς για τη δημοσιοποίηση των διοικητικών εγγράφων που παράγει ο οικείος Φορέας, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο στην πράξη, ηλεκτρονική εφημερίδα σε κάθε Δημόσια Υπηρεσία η οποία θα δημοσιεύει τα διοικητικά έγγραφα που παράγει καθημερινώς η Υπηρεσία όπως ακριβώς γίνεται, κατά αναλογία, με την εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Για αρχή, κάθε βήμα που οδηγεί προς τη δημοσιοποίηση δημόσιων δεδομένων είναι από μόνο του θετικό (παρακάτω τα πολύ αρνητικά). Σύμφωνα με την εγκύκλιο τα έγγραφα που μπορούν να δημοσιεύονται είναι ενδεικτικά:

• Εγκύκλιοι
• Κανονιστικές διοικητικές πράξεις
• Ατομικές διοικητικές πράξεις που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως
• Εκτελεστές διοικητικές πράξεις (ατομικές απλές ή σύνθετες)
• Προπαρασκευαστικές
• Διαπιστωτικές – βεβαιωτικές
• Πράξεις επιβολής διοικητικών κυρώσεων
• Προμήθειες – Συμβάσεις
• Προσλήψεις / διορισμοί
• Πρακτικά συλλογικών οργάνων (Δημοτικών Συμβουλίων, Διοικητικών Συμβουλίων, Υπηρεσιακών Συμβουλίων, κλπ)
• Κανονισμοί εσωτερικής οργάνωσης & λειτουργίας
• Εκθέσεις εισηγητικές, επιθεωρήσεων & ελέγχων (εργασίας, δημοσίων έργων, υγείας κλπ.)
• Μελέτες
• Στατιστικά στοιχεία, κλπ.
• Απαντητικά έγγραφα με περιεχόμενο ερμηνευτικό ή διευκρινιστικό.

Το πρόβλημα

Το πρόβλημα είναι ότι ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η αυτή η προσπάθεια δημοσιοποίησης δημόσιων δεδομένων είναι πολύ λίγος για τις ανάγες της εποχής – μια ανεπαρκής προσπάθεια. Κατ’ αρχήν, παρόλο που στα εισαγωγικά της εγκυκλίου αναφέρεται σαφώς η επέκταση της νομοθεσίας με την κοινοτική οδηγία για περαιτέρω χρήση των δημόσιων δεδομένων, πουθενά μέσα στο έγγραφο δεν αναφέρεται η ανάγκη τα έγγραφα και οι πληροφορίες να δημοσιεύονται με αυτούς τους όρους (περαιτέρω χρήσης).

Αυτό σημαίνει ότι ο οποιοσδήποτε δημόσιος φορέας μπορεί να καταχωρεί τα έγγραφα αυτά ακόμη και σε μορφή pdf εγγράφων, κάτι που καθιστά αδύνατη την περαιτέρω χρήση των εγγράφων αυτών. Στο παράρτημα της εγκυκλίου που εξηγεί αναλυτικά τα βήματα που πρέπει να ακολουθούν οι δημόσιοι φορείς για τη δημοσιοποίηση, δεν αναφέρεται πουθενά το ποιά μορφή θα έχουν τα έγγραφα που δημοσιοποιούνται – αφήνοντας το προφανώς στην κρίση του κάθε υπεύθυνου φορέα.

Κάποια σημεία μάλιστα της εγκυκλίου δημιουργούν πάρα πολλά ερωτηματικά:

1. Η εκγύκλιος αναφέρει ότι

Για να δημιουργήσουν την «Εφημερίδα της Υπηρεσίας», οι υπόχρεοι Φορείς πρέπει: …Να ανασχεδιάσουν τη Διαδικτυακή τους τοποθεσία και να προσδιορίσουν μια συγκεκριμένη ιστοσελίδα η οποία θα φέρει την ένδειξη «Εφημερίδα της Υπηρεσίας».

Ο “ανασχεδιασμός” των ιστοσελίδων εμένα μου φέρνει στο νου ξόδεμα πολλών ακόμη εκατομμυρίων (από δικά μας λεφτά) σε διαγωνισμούς για “ιστοσελίδες” αξίας λίγων χιλιάδων Ευρώ. Αυτό που χρειάζονται τα Δημόσια Δεδομένα δεν είναι “νέες ιστοσελίδες”, αλλά δημιουργία βάσεων δεδομένων με έγγραφα και πληροφορίες οι οποίες είναι προσβάσιμες από όλους, από παντού, και διαχρονικά. Κάτι που μας φέρνει στο ….

2. Στους όρους της εγκυκλίου αναφέρεται:

VI. ΧΡΟΝΟΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ
Τα διοικητικά έγγραφα θα δημοσιεύονται την επόμενη ημέρα εργασίας από την υπογραφή τους. Τα ανωτέρω έγγραφα θα παραμένουν στο διαδικτυακό τόπο ένα ημερολογιακό μήνα από την ημερομηνία δημοσίευσής τους.

Για ποιό λόγο αυτά τα έγγραφα πρέπει να κατεβαίνουν από την “ιστοσελίδα” μετά από ένα μήνα? Ποιός ο λόγος η “διαφάνεια” να έχει διάρκεια ζωής? Εφαρμόζουμε τη λογική όποιος προλάβει τον Κύριο είδε? Και για ποιό λόγο?

Αυτό το τελευταίο χρειάζεται μια καλή απάντηση. Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω γιατί είναι παράλογη αυτή η παράγραφος, είναι νομίζω απολύτως προφανές και στον πλέον άσχετο.

Και όλα τα παραπάνω, με δεδομένο ότι οι εγκύκλιοι αυτές δεν είναι δεσμευτικές νομικά, όπως μου ανέφερε σε μια συζήτηση και ο E-Lawyer.

Όπως είπα και στην αρχή, καλό το βήμα, αλλά πολύ λίγο. Δεν θα πούμε κι ευχαριστώ επειδή η Πολιτεία ζητά (όχι υποχρεώνει) από τα στελέχη των δημόσιων οργανισμών να μας πετάξουν ένα κοκκαλάκι διαφάνειας.

Το Transparency Camp είναι ένα συνέδριο (τύπου “unconference”) που έγινε στο τέλος του περασμένου Φλεβάρη στην Ουάσινγκτον και αφορούσε στις προσπάθειες που γίνονται στη σημερινή Αμερικάνικη πολιτική σκηνή να επέλθει διαφάνεια στον τρόπο που κυβερνάται η χώρα.

Στην ιστοσελίδα του συνέδριου ανέβηκαν πολλά videos με συνεντεύξεις ανθρώπων που έκαναν παρουσιάσεις και ομιλίες γύρω από το θέμα – πολύ ενδιαφέρον υλικό.

Η (δική μας) Μαίρηλου Τζεμπελίκου έκανε τη μετάφραση ενός από τα videos που εμφανίζονται εκεί, χρησιμοποιώντας την υπηρεσία Overstream. Mιλάει η Silona Bonewald για τη δουλειά που έχει κάνει μέχρι τώρα στην διάθεση Δημόσιων Δεδομένων και την προσπάθεια να διατίθενται οι νόμοι με τέτοια μορφή (καταχώρηση “σε παραγράφους”), ώστε να γίνονται αφορμή για ενημέρωση και διάλογο πάνω σε συγκεκριμένα θέματα ή υποενότητες.

Μπορείτε κι εσείς να χρησιμοποιήσετε την ίδια υπηρεσία για να μεταφράσετε οποιοδήποτε από τα videos του Transparency Camp και να μας ενημερώσετε να τα ανεβάσουμε εδώ.

Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών υποθέσεων εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία προειδοποιεί την κυβέρνηση της Ιταλίας να τροποποιήσει την ενωμάτωση της Κοινοτικής οδηγίας για περαιτέρω χρήση των δημόσιων δεδομένων.

Σύμφωνα με την Επιτροπή ο νόμος που ψήφισε η Ιταλική Βουλή με τον οποίο ενσωματώνεται η οδηγία στο Ιταλικό δίκαιο παραλείπει βασικές πλευρές της οδηγίας, αλλοιώντας σημαντικά χαρακτηριστικά της. Ένα από τα σημαντικά στοιχεία που έδωσαν την αφορμή για την προειδοποίηση είναι o αποκλεισμός από το νόμο, των κτηματικών δεδομένων και όσων έχουν να κάνουν με υποθήκες – ένας τομές πολύ σημαντικός σύμφωνα με την Επιτροπή, για τα δεδομένα περαιτέρω χρήσης.

H Επιτροπή δίνει διορία 2 μήνες στην Ιταλαική κυβέρνηση να κάνει τις απαραίτητες προσαρμογές, πριν την στείλει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Παρόμοιες προειδοποιήσεις έχει στείλει παλιότερα η Επιτροπή στις κυβερνήσεις της Πολωνίας και της Σουηδίας (τον Οκτώβριο του 2008).

Κατεβάστε την Κοινοτική Οδηγία της οποίας η φιλοσοφία είναι το βασικό στοιχείο και της καμπάνιας μας.

ΥΓ: Ευχαριστώ τον Jason Frydakis που με ενημέρωσε για την είδηση μέσω του Twitter.

Στο διήμερο Mediacamp event που οργανώθηκε το προηγούμενο Σαββατοκύριακο οργανώθηκε μια συζήτηση γύρω από την ιδέα των ανοιχτών Δημόσιων Δεδομένων και πως θα μπορούσε να προχωρήσει με πιο πρακτικά βήματα.

Πολλοί φίλοι συνέβαλαν πολλές και εξαιρετικές ιδέες, για τις οποίες συμφωνήσαμε να συνεχίσουμε το διάλογο στο wiki της πρωτοβουλίας. Είναι σημαντικό πως συμφωνήσαμε όλοι ότι, η πρόκληση πλέον είναι να προχωρήσουμε σε πρακτικές εφαρμογές της ιδέας με τη βοήθεια και της κοινότητας των developers.

Μπορείτε να δείτε τη συζήτηση μετά από την ευγενική καταγραφή της σε video από τον Γιάννη Καρακατσάνη του xblog.gr.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 6 μηνών από το ξεκίνημα της καμπάνιας “Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα”, ο πολύ καλός δημοσιογράφος Γιάννης Ανδριτσόπουλος με κάλεσε στην εκπομπή του «Alt-Control-TV» στο ραδιόφωνο του ALPHA 98,9.

Κάναμε ένα απολογισμό του τι έχει γίνει (ή δεν έχει γίνει) μέχρι τώρα, και τι μπορεί να γίνει από εδώ και πέρα. Αν πιστεύετε ότι ήμουν υπερβολικός σε κάτι ή διαφωνείτε μπορείτε να σχολιάσετε. Χρειαζόμαστε ιδέες που βελτιώνουν ή συμπληρώνουν τις δικές μας.

4D – Drandakis @ ALPHA Radio –

Η εκπομπή μεταδόθηκε τελικά με μισή ώρα καθυστέρηση, στις 6.30 το απόγευμα. Παρακάτω βλέπετε το σχετικό απόσπασμα.

Απόψε στις 6.00 το απόγευμα θα εμφανιστώ στην εκπομπή της ΕΤ1 “Eurodoc – Ευρώπη 2013″ για να μιλήσω για την καμπάνια “Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα”. Η εκπομπή μαγνητοσκοπήθηκε την περασμένη εβδομάδα, και εκτός από εμένα, φιλοξενούμενη του δημοσιογράφου Περικλή Βασιλόπουλου είναι η Μπέττυ Τσακαρέστου, μέλος της κίνησης 4Δ και επίκουρη καθηγήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Διαβάστε στο nylon.gr την αναφορά που έκανε η βουλευτής Άννα Διαμαντοπούλου για το 4Δ, σε παρουσίαση βιβλίου για τη διαφάνεια στον Ιανό. Περιέχονται εκεί και τα σχόλια μου, καθώς μια πρόταση προς τη βουλευτή, αλλά και όλους τους υπόλοιπους.

Την περασμένη Πέμπτη με κάλεσε ο δημοσιογράφος Γιάννης Ανδριτσόπουλος για μια συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό ALPHA 98,9 σχετικά με την καμπάνια 4Δ. Μου έδωσε αρκετό χρόνο να αναπτύξω τις βασικότερες πλευρές της ιδέας, και θέλω να τον ευχαριστήσω πολύ γιαυτό. Μπορείτε να την ακούσετε παραπάνω και να δώσετε τη δική σας εικόνα.

Λάβαμε σήμερα στο e-mail της καμπάνιας μια επιστολή από την κ. Κατερίνα Παπακώστα βουλευτή Β’ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας. Η επιστολή αναφέρεται στην κίνηση “Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα” και στο κυβερνητικό έργο που έχει γίνει μέχρι τώρα στην κατεύθυνση αυτή.

Ακοουθεί η επιστολή (χρησιμοποιήστε τα εργαλεία πάνω από την επιστολή για να τη δείτε σε μεγαλύτερο μέγεθος ή σ full screen). Στο τέλος οι δικές μου παρατηρήσεις.

Το πρώτο που έχω να παρατηρήσω είναι ότι είναι εξαιρετικά θετικό το γεγονός πως απάντησε μία βουλευτής σε μια κίνηση πολιτών παρουσιάζοντας τη δική της άποψη. Ταυτόχρονα υποστηρίζει θερμά την ιδέα της καμπάνιας – θετικό κι αυτό.

Υπάρχει όμως ένα θέμα κατανόησης των πραγματικών στόχων αυτής της κίνησης, κάτι που δείχνει ότι μάλλον εμείς έχουμε κάνει λάθος και δεν έχουμε καταφέρει να επικοινωνήσουμε σωστά αυτό που ζητάμε. Η κ. Παπακώστα αναφέρει ότι η Κοινοτική οδηγία έχει ήδη ενσωματωθεί στο Εληνικό Δίκαιο, κάτι που μας είναι γνωστό και το έχουμε αναφέρει.

Αυτό που εμείς ως πολίτες ζητάμε είναι ακριβώς η εφαρμογή του νόμου (3448/ 2006) που επικυρώνει την Κοινοτική οδηγία. Έχουμε δηλαδή εδώ και 2 χρόνια ένα νόμο ο οποίος δεν εφαρμόζεται. Και αυτό γιατί δεν υπάρχουν σήμερα Δημόσια Δεδομένα που να διατίθενται με όρους περαιτέρω χρήσης από τους πολίτες, ακριβώς όπως επιτάσσει η Κοινοτική Οδηγία και ο αντίστοιχος Ελληνικός νόμος.

Οι νομοθετικές πρωτοβουλίες που αναφέρει η βουλευτής είναι έξω από τους στόχους της κίνησης 4Δ, και γιαυτό το λόγο δεν θέλουμε να κρίνουμε ή να κάνουμε διάλογο πάνω σε αυτές. Το μόνο που ζητάμε είναι άμεσα μέτρα που θα δώσουν τη δυνατότητα στους πολίτες να έχουν άμεση πρόσβαση σε όλα τα δημόσια δεδομένα με όρους περαιτέρω χρήσης. Και αυτός θα είναι ένας κρίσιμος παράγοντας για να ξεφύγει επιτέλους η Ελλάδα από τον πάτο της λίστας που εξέδωσε πρόσφατα η Διεθνής Διαφάνεια.

Θα ήθελα επίσης να ζητήσω από την κ. Παπακώστα να παρέμβει ως βουλευτής, ζητώντας να υλοποιηθεί τουλάχιστον το πρόσφατο αίτημά μας για δημοσιοποίηση στο Διαδίκτυο όλων των δηλώσεων πόθεν έσχες των Ελλήνων βουλευτών – ένα αίτημα που απορρίφθηκε κατ’ επανάληψη από το προεδρείο της Βουλής.