σως πολλοί θυμάστε ότι ο πρόεδρος Ομπάμα λίγο μετά την ορκομωσία του είχε υποσχεθεί πώς όλα τα κυβερνητικά δεδομένα θα δημοσιεύοντουσαν online με άμεσο στόχο τη διαφάνεια αλλά και την καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών. Μόλις 5 μήνες αργότερα ανέβηκε στον αέρα το www.data.gov το οποίο δεν πρόκειται για κάποια εφαρμογή όπου κάποιος χρήστης μπορεί να αναζητήσει πληροφορία αλλά για έναν κατάλογο όπου διατίθεται μια πληθώρα δημοσίων δεδομένων σε μορφή που μπορεί να διαβάσει ενα υπολογιστής.

Πολλοί έχουμε διαπιστώσει πώς η επιτυχία κάποιον προιόντων ή υπερεσιών έχει βασιστεί στο πλήθος των διαθέσιμων εφαρμογών που υπάρχουν για το εν λόγω προιόν. Μερικά παραδείγματα είναι το iPhone και το Facebook. Η επιτυχία τους βασίζεται σε μεγάλο βαθμό ότι αυτά τα προιόντα αποτελούν μια πλατφόρμα πάνω στην οποία developers χτίζουν τις δικές τους εφαρμογές πολλές από τις οποίες καταπλήσουν τον κόσμο με τις λειτουργίες τους με αποτέλεσμα την αύξηση της ζήτησης ή της αφοσίωσης των εν λόγω προιόντων.

Διαπιστώνοντας ότι το σημαντικότερο είναι η πλατφόρμα και η απελευθέρωση του developer η Αμερικάνικη Κυβέρνηση αποφάσισε να κάνει κάτι παρόμοιο. Στο www.data.gov η κυβέρνηση δείνει τα στοιχεία και μπορεί ο καθένας να τα χρησιμοποιήσει σύμφωνα με την πολιτική που υπαγορεύεται. Για να τονώσει την δημιουργία τέτοιον εφαρμογών διοργανώθηκε και ένας διαγωνισμός με το όνομα Apps For America.

Και αυτό ήταν μόνο η αρχή. Η αμερικάνικη κυβέρνηση προσέτρεξε ξανά στη Silicon Valley και τα επιτεύγματα της και αναζήτησε έναν έμπειρο CIO που θα συντόνιζε και θα διοικούσε τις διαδικτυακές της εφαρμογές. Στη συνέχεια αποφάσισε να δανειστεί μια άλλη εμπορική επιτυχία, το cloud computing και ξεκίνησε τη δημιουργία cloud datacenters που θα φιλοξενήσουν το κύμα των εφαρμογών που επεξεργάζονται είτε προβάλλουν τα δημόσια δεδομένα, ήδη η προσπάθεια έχει αρχίσει να υλοποιείται στο www.apps.gov.

Παρατηρώντας ότι όλο και πιο πολλές online υπηρεσίες δημιουργούνται και δεδομένου ότι είναι επίσημες αναπόφευκτο είναι να αναρωτηθούμε για την ταυτότητα των χρηστών που τις χρησιμοποιούν αλλά και πώς θα είναι πιο εύκολα προσβάσιμες. Για να λυθεί αυτό το πρόβλημα δεν επινοήθηκε ο τροχός ξανά αλλά υιοθετήθηκε το πρότυπο του OpenID αλλά προς το παρόν δε θα δημικουργηθεί μια κυβερνητική υπηρεσία που θα δρα ως OpenID provider αλλά θα χρησιμοποιούνται εταιρικά διαθέσιμες OpenID ταυτότητες όπως Google, Yahoo κλπ.

Οπως βλέπουμε η αμερικάνικη κυβέρνηση κάνει προσεχτικά και μεθοδικά βήματα προς την υιοθέτηση της απελευθέρωση και της χρήσης των δημοσίων δεδομένων και οι ίδιοι οι χρήστες να χτίσουν τις εφαρμογές που επιθυμούν δίνοντας τους όλα τα εφόδια όπως ταυτοποίηση χρηστών, φιλοξενία, διασύνδεση με τις υπηρεσίες για να το επιτύχουν. Βέβαια στις ΗΠΑ τα πράγματα είναι αρκετά απλούστερα γιατί ήδη οι υπηρεσίες είναι πλήρως μηχανογραφημένες, υπάρχει μεγάλο πλήθος ταλέντων και ο πληθυσμός είναι εξοικιώμενος με την τεχνολογία. Οι επιπτώσεις από ένα boom στη δημιουργία κυβερνητικών εφαρμογών είναι παράπλευρες αφού έχει μόνο αυξάνουν τη συμμετοχή στην διακυβέρνηση, αυξάνουν τη διαφάνεια αλλά και θα δημιουργήσουν και μια τεράστια επαγγελματική ευκαιρία για πολλούς developers είτε εταιρίες να παρέχουν πραγματικά χρήσιμες υπηρεσίες στον πολίτη.

Το Transparency Camp είναι ένα συνέδριο (τύπου “unconference”) που έγινε στο τέλος του περασμένου Φλεβάρη στην Ουάσινγκτον και αφορούσε στις προσπάθειες που γίνονται στη σημερινή Αμερικάνικη πολιτική σκηνή να επέλθει διαφάνεια στον τρόπο που κυβερνάται η χώρα.

Στην ιστοσελίδα του συνέδριου ανέβηκαν πολλά videos με συνεντεύξεις ανθρώπων που έκαναν παρουσιάσεις και ομιλίες γύρω από το θέμα – πολύ ενδιαφέρον υλικό.

Η (δική μας) Μαίρηλου Τζεμπελίκου έκανε τη μετάφραση ενός από τα videos που εμφανίζονται εκεί, χρησιμοποιώντας την υπηρεσία Overstream. Mιλάει η Silona Bonewald για τη δουλειά που έχει κάνει μέχρι τώρα στην διάθεση Δημόσιων Δεδομένων και την προσπάθεια να διατίθενται οι νόμοι με τέτοια μορφή (καταχώρηση “σε παραγράφους”), ώστε να γίνονται αφορμή για ενημέρωση και διάλογο πάνω σε συγκεκριμένα θέματα ή υποενότητες.

Μπορείτε κι εσείς να χρησιμοποιήσετε την ίδια υπηρεσία για να μεταφράσετε οποιοδήποτε από τα videos του Transparency Camp και να μας ενημερώσετε να τα ανεβάσουμε εδώ.

Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών υποθέσεων εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία προειδοποιεί την κυβέρνηση της Ιταλίας να τροποποιήσει την ενωμάτωση της Κοινοτικής οδηγίας για περαιτέρω χρήση των δημόσιων δεδομένων.

Σύμφωνα με την Επιτροπή ο νόμος που ψήφισε η Ιταλική Βουλή με τον οποίο ενσωματώνεται η οδηγία στο Ιταλικό δίκαιο παραλείπει βασικές πλευρές της οδηγίας, αλλοιώντας σημαντικά χαρακτηριστικά της. Ένα από τα σημαντικά στοιχεία που έδωσαν την αφορμή για την προειδοποίηση είναι o αποκλεισμός από το νόμο, των κτηματικών δεδομένων και όσων έχουν να κάνουν με υποθήκες – ένας τομές πολύ σημαντικός σύμφωνα με την Επιτροπή, για τα δεδομένα περαιτέρω χρήσης.

H Επιτροπή δίνει διορία 2 μήνες στην Ιταλαική κυβέρνηση να κάνει τις απαραίτητες προσαρμογές, πριν την στείλει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Παρόμοιες προειδοποιήσεις έχει στείλει παλιότερα η Επιτροπή στις κυβερνήσεις της Πολωνίας και της Σουηδίας (τον Οκτώβριο του 2008).

Κατεβάστε την Κοινοτική Οδηγία της οποίας η φιλοσοφία είναι το βασικό στοιχείο και της καμπάνιας μας.

ΥΓ: Ευχαριστώ τον Jason Frydakis που με ενημέρωσε για την είδηση μέσω του Twitter.

Στην Ουάσιγκτον των ΗΠΑ, η τοπική αυτοδιοίκηση ανέλαβε την πρωτοβουλία ενός διαγωνισμού δημιουργίας εφαρμογών mashup, με τίτλο ‘Εφαρμογές για δημοκρατία‘. Ο δήμαρχος Adrian M. Fenty και ο CTO Vivek Kundra προσκάλεσαν τους ενδιαφερόμενους προγραμματιστές στην επαναχρησιμοποίηση του δημοσίου καταλόγου δεδομένων του state με σκοπό την δημιουργία εφαρμογών που θα προσφέρουν αυτά τα δεδομένα στους πολίτες με μεγάλη ευχρηστία και προσβασιμότητα.

Ο διαγωνισμός ήταν ανοικτός τόσο σε κυβερνητικές υπηρεσίες όσο και σε ιδιώτες/επαγγελματίες προγραμματιστές και περιελάμβανε συνολικά βραβεία αξίας $20000 με τους νικητές να απολαμβάνουν $2000 και την ανάλογη δημοσιότητα.

Το χρυσό βραβείο στην κατηγορία κυβερνητικών υπηρεσιών κέρδισε η εφαρμογή D.C. Historic Tours, η οποία χρησιμοποιεί Google Maps με Flickr feeds και άρθρα Wikipedia . Αν σκοπεύετε να επισκεφτείτε την Ουάσινγκτον, καλό θα ήταν να την δοκιμάσετε!

Το χρυσό βραβείο indie κέρδισε η εφαρμογή iLive.at. Πρόκειται για μια εφαρμογή mashup που συγκεντρώνει πληροφορίες για πολίτες που μένουν η πρόκειται να μείνουν στην πόλη της Ουάσινγκτον Βάζοντας μια διεύθυνση μπορείτε να πληροφορηθείτε για τις αποστάσεις προς το κοντινότερο εμπορικό κέντρο και ταχυδρομείο, στατιστικά εγκληματικής δραστηριότητας, τοποθεσία των δημόσιων υπηρεσιών ανάγκης (αστυνομία, πυροσβεστική, νοσοκομεία) και μια πληθώρα άλλων δημογραφικών στοιχείων. Μάλιστα οι προγραμματιστές έχουν δηλώσει πως πολύ σύντομα θα προστεθούν νέες πληροφορίες όπως δρομολόγια αστικών συγκοινωνιών, σταθμών ταξί, ποδηλατοδρόμων και υπηρεσιών αναψυχής (γυμναστήρια, κολυμβητήρια κ.α.).

Ενώ λοιπόν στην Ελλάδα αγωνιζόμαστε για απλά πράγματα όπως την παροχή των ελάχιστον δεδομένων που διατίθενται ψηφιακά σε μορφές που προμοτάρουν την επαναχρησιμοποίηση και τον εμπλουτισμό από τους ίδιους τους πολίτες, χώρες όπως η ΗΠΑ έχουν προσλάβει ακόμα και CTO (Chief Technical Officer) όπως ο κ.Vivek Kundra. Ο Jim Stodgill από το O’Reilly Radar ακούγοντας ομιλία του Kundra σε ένα συνέδριο δήλωσε:

Εντυπωσιάστηκα από το ρίσκο που έπαιρνε πιέζοντας ασφυκτικά για τον ‘εκδημοκρατισμό των δεδομένων’ και το όραμα του, την ‘Ψηφιακή πλατεία’ της κοινωνίας. Ηταν ιδιαίτερα ξεκάθαρο οτί δεν βλέπει την προσπάθεια σαν μία τεχνολογική άσκηση, αλλά σαν ένα τρόπο κινητοποίησης των πολιτών σε πραγματική κοινωνική συμμετοχή και στην αύξηση της κρατικής διαφάνειας

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για όλες τις εφαρμογές που κέρδισαν βραβεία εδώ.

Άντε, και στα δικά μας!

Σύμφωνα με το περιοδίκο Federal Computing Weekly, οι κυβερνητικοί επίτροποι πληροφοριών στις ΗΠΑ αντιμετωπίζουν συχνά την πρόκληση του συνδυασμού δεδομένων από ετερογενή συστήματα σε συνδυαστικά πληροφοριακά συστήματα μεγαλύτερης χρησιμότητας. Το έργο τους είναι ιδιαίτερα δύσκολο καθότι η πλειοψηφία των πηγαίων συστημάτων δεδομένων δεν έχουν σχεδιαστεί με την ευελιξία που χρειάζεται ένα τέτοιο εγχείρημα.

Οι νέες αυτές εφαρμογές ονομάζονται mashups και αποτελούν μια νέα τακτική επίλυσης ενός παλαιού προβλήματος. Πρόκειται για εφαρμογές web που χρησιμοποιούν και συνδυάζουν δεδομένα και υπηρεσίες λογισμικού από 2 ή παραπάνω πηγές. Το βασικό τους χαρακτηριστικό είναι ότι αντί να κατασκευάζονται από την αρχή, χρησιμοποιούν στοιχεία και εφαρμογές ή υπο-εφαρμογές που ήδη υπάρχουν. Έτσι προωθούν την επαναχρησιμοποίηση κρατικού λογισμικού / e-υπηρεσιών από υφιστάμενες επενδύσεις, περιορίζοντας το κόστος της δικής τους ανάπτυξης σημαντικά.

Ένας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός κρατικών οργανισμών και υπουργείων στις ΗΠΑ χρησιμοποιεί εφαρμογές mashup για την διεύρυνση της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών τους. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το Εθνικό Σύστημα Εύρεσης Στέγης (National Housing Locator System), το οποίο κατασκευάστηκε μετά τον καταστροφικό τυφώνα Κατρίνα. Το σύστημα επιτρέπει στους κρατικούς λειτουργούς να εντοπίζουν ταχύτατα προσωρινές κατοικίες για ανθρώπους που έχουν πληγεί από καταστροφές όπως τυφώνες, σεισμούς, κ. α. και έχει ήδη αποδείξει την αποτελεσματικότητα του λίγο πριν χτυπήσει ο τυφώνας Gustav. Το σύστημα ανήκει στον οργανισμό κατοικιών και οικιστικής ανάπτυξης και συνδυάζει πρώην απομονωμένα δεδομένα κατοικιών από δημοτικά, νομαρχιακά και εθνικά συστήματα με χάρτες, δορυφορικές φωτογραφίες και υπηρεσίες της εκάστοτε τοπικής αυτοδιοίκησης. 

Ένα άλλο παράδειγμα είναι το σύστημα ‘Μια e-εφαρμογή΄(One-e-App) το οποίο χρηματοδοτήθηκε από το California HealthCare Foundation και χρησιμοποιεί mashups για να εγγράψει οικογένειες χαμηλού εισοδήματος σε δημοτικές, νομαρχιακές και εθνικές κοινωνικές υπηρεσίες. Πρόκειται για μια εφαρμογή Web που επιτρέπει 1 online αίτηση να αποσταλεί σε όλους τους διαθέσιμους κυβερνητικούς φορείς με ένα κλικ. 

Εκτός όμως απο τους πολίτες, οι τεχνολογίες mashup αυξάνουν σημαντικά την παραγωγικότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Ένας κυβερνητικός αναλυτής μπορεί π.χ. να χρειάζεται να συνδυάσει στοιχεία από 10 εσωτερικούς και 10 εξωτερικούς ιστοτόπους και να τα εισάγει σε ένα εργαλείο στατιστικής ανάλυσης. Το να γίνεται αυτή η διαδικασία ‘χειροκίνητα’ σίγουρα δεν είναι ο πιο παραγωγικός τρόπος.

Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της οργάνωσης Διεθνής Διαφάνεια, η Ελλάδα έλαβε φέτος βαθμό 4,7 (4,6 πέρσι), και πάλι κάτω από τη “βάση” που είναι το 5 (άριστα το 10). Πως διαμορφώνεται αυτός ο δείκτης? Σύμφωνα με το δημοσίευμα

Ο Δείκτης Αντίληψης της Διαφθοράς βασίζεται σε έρευνες αναγνωρισμένων ιδιωτικών και διεθνών οργανισμών που διερευνούν την εκτίμηση που έχουν επιχειρηματίες, ακαδημαϊκοί και αναλυτές οικονομικών κινδύνων για τις χώρες στις οποίες δραστηροποιούνται.

Υπάρχει όμως ένα σημείο στην παρουσίαση της έρευνας που έκαναν οι κ. Μπακούρης και Συγγρός που εντυπωσιάζει. Είναι το στοιχείο της άμεσης σύνδεσης της διαφάνειας με την οικονομική ανάπτυξη και ευημερία. Όπως ανέφεραν

εάν η Ελλάδα ανέβει στη βαθμολογία από το 4,7 στο 5,7 (και μειωθεί η αντίληψη διαφθοράς κατά ένα βαθμό) τότε θα υπάρξει αύξηση εισροής κεφαλαίων ύψους 1,2 δισ. ευρώ και τα εισοδήματα των πολιτών θα αυξηθούν κατά 4%.

Αξίζει να σημειωθεί και η εντυπωσιακή πρόοδος της Τουρκίας που από το 3,1 που ήταν πέρσι φέτο βαθμολογήθηκε με 4,6 και είναι στο όριο να μας περάσει.

Η ύπαρξη δημοσιοποιημένων δεδομένων κυρίως από το US Railroad Retirement Board και το γραφείο του Γενικού Επιθεωρητή των Μητροπολιτικών Μεταφορών της Νέας Υόρκης, αλλά και τα μισθολογικά δεδομένα κατευθείαν από τα αρχεία των Long Island Railroads( ! ), παρότι δεν διατίθενται και στην πλέον προσβάσιμη μορφή, επέτρεψαν στους New York Times να βγάλουν εντυπωσιακούς λαγούς στο χθεσινό τους άρθρο [via].

Τρέμω να σκεφτώ τι λαγούς για τον ΟΣΕ αλλά και συνολικά για το ασφαλιστικό μας σύστημα, θα μας επέτρεπε να βγάλουμε η πρόσβαση σε ανάλογα δεδομένα.

ΥΓ: Για την ιστορία, στα Υπουργεία Μεταφορών και Υγείας & Κοινωνικής αλληλεγγύης, υπάρχουν αντίστοιχα το Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών (Σ.Ε.Ε.Υ.Μ.Ε.) και το Σώμα Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας (Σ.Ε.Υ.Υ.Π.). Η δημόσια διαθέσιμη πληροφορία σε ότι αφορά το έργο τους είναι στην περίπτωση του Σ.Ε.Ε.Υ.Μ.Ε. δύο ετήσιες εκθέσεις σε pdf (2004 και 2006 – για να βρείτε την του 2006 χρειάζεται ένα τρικ πλοήγησης), ενώ για τον Σ.Ε.Υ.Υ.Π. το site του υπουργείου κάνει αναφορά σε “δύο ετήσιες Εκθέσεις Πεπραγμένων” χωρίς προσδιορίζεται ποιων ετών είναι και χωρίς να διατίθενται ηλεκτρονικά.